Hij zwijgt. En je hoofd lanceert meteen een hele fabriek van betekenissen: hij is beledigd, hij is boos, hij is niet meer verliefd.
We doen enorme inspanningen om deze stilte te vertalen, meestal met fouten, omdat we verschillende dialecten van stilte spreken, meldt de correspondent van .
Voor hem kan stilte een manier zijn om te resetten, voor jou kan het een doodsbedreiging zijn. Dit conflict van interpretaties komt voort uit verschillende emotionele reactiepatronen, vaak aangeleerd in de kindertijd.
Pixabay
In het ene gezin was zwijgen een straf, in het andere gezin de norm. Totdat je begrijpt wat zwijgen betekent voor je partner, zul je in dialoog zijn met je eigen angsten, niet met de echte persoon.
Psychologen adviseren om niet meteen te vertalen en over te gaan op een open vraag. Niet “waarom zwijg je, vertel het me nu al?”, maar “ik zie dat je in jezelf aan het denken/terugtrekken bent.
Heeft het iets met ons te maken of ga je gewoon door met je dag?”. Dit verwijdert de beschuldigende toon en geeft de partner een veilige ruimte om te reageren.
Communicatiedeskundigen herinneren ons eraan dat stilte een volwaardig onderdeel is van de dialoog. Het geeft tijd om na te denken, om te leven met emoties, om de juiste woorden te vinden.
Door je partner het recht te ontnemen om te pauzeren, ontneem je hem of haar het recht op kwalitatieve, zinvolle communicatie en moedig je overhaaste en vaak valse antwoorden aan. Persoonlijke ervaringen van koppels die elkaars taal hebben leren begrijpen zonder woorden, laten zien dat het belangrijkste is om het eens te worden over signalen.“Als ik mijn mond houd en uit het raam kijk, heb ik gewoon een half uur stilte nodig, het gaat niet over jou” of “Als ik mijn mond houd na een ruzie, ben ik bang om iets onnodigs te zeggen, geef me de tijd om af te koelen”. Deze eenvoudige afspraken besparen tonnen zenuwen.
Wanneer je zwijgen accepteert als onderdeel van zijn persoonlijkheid in plaats van als wapen tegen jezelf, ontstaat er een nieuwe vorm van intimiteit in de relatie. Je kunt naast elkaar zitten, elk in je eigen gedachten, en het zal niet ongemakkelijk zijn.
Je leert zijn gemoedstoestand aan te voelen zonder woorden, vertrouwt niet alleen op spraak maar ook op wat er tussen de regels staat – en tussen de regels is vaak het belangrijkste.
Lees ook
- Waarom je vergeet hoe zijn lach klinkt: hoe het dagelijks leven de heldere kleuren uit een relatie wist
- Waarom relaties “eilanden van eenzaamheid” nodig hebben: hoe tijd apart doorbrengen de saamhorigheid versterkt