Vroeger sliep ze vredig op haar plekje terwijl jij je door de flat bewoog, maar toen ze ouder werd, werd ze je schaduw en week ze nooit van je zijde.
Dit gedrag wordt vaak afgeschreven als wispelturigheid of verwennerij, maar de wortels liggen meestal op het gebied van leeftijdsgerelateerde mentale en fysiologische veranderingen, meldt .
Een oudere hond kan last krijgen van lichte desoriëntatie, verslechtering van het zicht en gehoor, waardoor de wereld minder duidelijk en beangstigender wordt. Jij, de eigenaar, wordt hun belangrijkste punt van veiligheid, een levend baken in een steeds mistiger wordende realiteit.
Jouw aanwezigheid is rustgevend, terwijl zelfs maar een minuut uit het zicht verdwijnen een stille paniek kan veroorzaken. Het is geen obsessie, maar een behoefte aan geruststelling dat haar wereld, die elk jaar kleiner wordt, nog steeds stabiel is en een vast punt heeft: jij.
Soms ligt de oorzaak nog dieper – het ontwikkelen van cognitieve stoornissen, hondendementie. Het dier kan vergeten waar zijn voerbak staat, hoe hij om de bank heen moet, of gewoon verdwalen in vertrouwde ruimtes.
Het dichtstbijzijnde wezen volgen wordt een overlevingsstrategie, een poging om geheugenverlies te compenseren en om te gaan met toenemende angst die we, helaas, vaak over het hoofd zien. Door de hond op zo’n moment uit te schelden of weg te duwen, vergroot je zijn stress.
In plaats daarvan is het de moeite waard om meer steunpunten voor hem te creëren, zoals een comfortabele ligplaats in elke kamer zodat hij je overal kan zien, of het gebruik van feromoondiffusers om angst te verlichten. Het is belangrijk om een routine aan te houden, want routine is het beste antidepressivum voor een oude hond.
Avondwandelingen op rustige plekken, zachtjes tegen haar praten, een lichte massage – al deze dingen bevestigen jullie band en geven haar een gevoel van veiligheid. Het is belangrijk om paniek niet aan te moedigen: als je naar een andere kamer gaat, kun je rustig tegen je hond praten zodat hij je stem hoort.
Ze moet weten dat je altijd terugkomt, zelfs als ze je niet meteen kan zien. In deze levensfase moeten we extra gevoelig zijn.
Onze schaduw was ooit een vrolijke puppy die door de velden scharrelde, maar nu is haar wereld gekrompen tot de grootte van jouw stap. Haar steun zijn is de laatste en belangrijkste dienst die we kunnen verrichten.
Dit is geen last, maar een voortdurende dialoog waarin woorden worden vervangen door de lichte aanraking van haar snuit tegen je handpalm en de rustige ademhaling aan je voeten.
Lees ook
- Wat gebeurt er als een kat alleen droogvoer krijgt: de mythe van vocht en aangevallen nieren
- Waarom een puppy op alles kauwt: de pijn van het opgroeien en het vinden van de grenzen van de wereld