Gewassen en gesneden aardappelen voor friet of pannenkoeken smeken er gewoon om om direct in olie of in een koekenpan te gaan.
Maar het vocht dat achterblijft op het oppervlak na het afspoelen wordt een verraderlijke bondgenoot, die de hoofdprijs van het gerecht steelt – een gouden, droge, knapperige korst, meldt de correspondent van .
Waterdruppels die in contact komen met hete olie veroorzaken onmiddellijk een hevige verdamping. Hierdoor ontstaat een plaatselijke dampbarrière die voorkomt dat de aardappelen in direct contact komen met het vet.
TUT Nieuws
In plaats van gelijkmatig bruin te worden, begint het te koken en raakt het bedekt met een bleke, slappe en vaak vettige laag. Het geheim voor perfecte resultaten is om elk plakje volledig te drogen.
Spreid de gesneden aardappelen in een enkele laag uit op een schone keukendoek of keukenpapier en laat ze minstens tien minuten zitten. Gedurende deze tijd zal de doek overtollig vocht absorberen, niet alleen van de buitenkant, maar ook een deel van het zetmeel aan de oppervlakte eruit trekken.
Een nog effectievere methode is om de plakjes na het afdeppen lichtjes te bestrooien met een kleine hoeveelheid zetmeel. Dit absorbeert het resterende vocht en creëert een extra dun laagje op het oppervlak, dat zal veranderen in een ongelooflijk knapperige, bijna glazige korst in de olie.
Deze regel is universeel. Het werkt voor elke groente die je van plan bent te roosteren: courgettes, aubergines, pompoen.
Hoe droger hun oppervlak is voordat ze in aanraking komen met de hitte, hoe perfecter de textuur van het eindgerecht zal zijn, en de olie zal schoon blijven en niet gaan schuimen en spetteren.
Als je die paar minuten geduld hebt, krijg je niet zomaar gebakken aardappelen, maar een culinair meesterwerk met een contrast tussen de knapperige schil en het malse, luchtige midden. Dit is dat zeldzame geval waarin niets doen belangrijker is dan actie.
Lees ook
- Waarom een jamlepel van hout moet zijn: hoe metaal de smaak van de zomer steelt
- Waarom de oven de thermometer bedriegt: waarom hij een half uur verspilt