Je hebt haast, kort je route in en rukt je huisdier terug met “niet snuffelen, we gaan”.
Voor een hond is het alsof hij geblinddoekt door een kunstgalerie wordt geleid, aldus een correspondent van .
Een wandeling zonder de mogelijkheid om grondig tags, palen en gras te besnuffelen ontneemt hem zijn belangrijkste kanaal van informatie over de wereld, waardoor een toestand van sensorische uithongering ontstaat. De reukzin van een hond is niet zomaar een zintuig, het is de belangrijkste manier om de realiteit te leren kennen, zijn ‘sociale netwerk’.
Door middel van geuren leert ze wie hier voor haar is geweest, welk geslacht, leeftijd, status en zelfs stemming. Elke “post” in de geurfeed geeft haar een schat aan gegevens om te analyseren en houdt haar hersenen scherp.
Door een hond dit lezen te ontnemen, veroordelen we hem tot verveling en frustratie. Het ongebruikte brein zoekt een uitlaatklep, wat zich vaak uit in storend gedrag in huis: blaffen zonder reden, op dingen kauwen, de vloer omwoelen.
De fysieke vermoeidheid van snel lopen compenseert niet de mentale vermoeidheid van het analyseren van complexe geuren. Kinologen raden ten zeerste aan om tijdens elke wandeling uitsluitend tijd te besteden aan “hondendingen”.
Terwijl je huisdier vrolijk de geschiedenis van de tuin van de afgelopen 24 uur bestudeert, kun jij gewoon je omgeving staan te bekijken. Deze tien tot vijftien minuten zijn belangrijker voor zijn psyche dan een kilometer snel marcheren aan de lijn.
Een verscheidenheid aan routes is ook van cruciaal belang. Nieuwe buurten, parken, bospaden bieden een onvergelijkbaar rijkere en frissere “news feed” dan de vertrouwde lap grond thuis.
Het is alsof je van een zwart-wit krant overstapt op een glossy kleurenmagazine met een heleboel nieuwe rubrieken. Met respect voor deze behoefte bouwen we een brug naar zijn wereld.
De wandeling wordt geen geforceerde schijnvertoning maar een gezamenlijk avontuur waarin iedereen een rol heeft: hij is de hoofddetective en jij bent de chaperonne, die de veiligheid van het onderzoek garandeert. Dit geeft het ritueel van het wandelen een diepe betekenis voor zowel dier als mens.
Lees ook
- Hoe een kat één eigenaar kiest in een gezin: de niet voor de hand liggende alchemie van aandacht en voorspelbaarheid
- Waarom een kat je met zijn poten wrijft: een ritueel dat van de kindertijd naar de taal van vertrouwen is gereisd