Je betrapt jezelf erop dat je oude foto’s opnieuw bekijkt, terugdenkt aan de eerste kus en de eerste afspraakjes, en tegen de achtergrond van deze heldere kleuren lijkt het heden vervaagd en saai.
Heimwee naar de “gouden eeuw” van je liefde is een gevaarlijk gevoel, meldt correspondent van .
Het kan je zowel zachtjes herinneren aan de vonk die ooit oversloeg tussen jullie, als jullie hele gedeelde geschiedenis daarna genadeloos devalueren. Psychologen zeggen dat nostalgie het verleden idealiseert en de ruzies, ongemakkelijkheid en angst wegpoetst die inherent zijn aan het begin van elke relatie.
Pixabay
Herinneringen veranderen in een glossy clip waar het grijze alledaagse leven met platte rekeningen en vermoeide gesprekken niet tegenop kan. Je begint je verdrietig te voelen, niet om de echte mensen die jullie waren, maar om het mooie sprookje dat niet echt bestond.
Experts adviseren om nostalgie niet te gebruiken als een ontsnapping uit het heden, maar als een hulpbron ervoor. In plaats van weemoedig te verzuchten “hoe goed het was”, vraag je: “Wat precies uit die tijd kunnen we voorzichtig meenemen naar vandaag?”.
Zou het spontaniteit kunnen zijn? Meer tijd om te praten? Romantische verrassingen? Dat verandert verlangen in een constructief plan.
De persoonlijke ervaring van veel stellen is dat vastzitten in het verleden vaak een onwil maskeert om door de huidige problemen heen te werken. Het is veel gemakkelijker om verdrietig te zijn over een passie die verdwenen is dan om een eerlijk gesprek te hebben over waarom jullie gestopt zijn met kussen toen jullie elkaar ontmoetten of wat jullie tegenhoudt om samen iets nieuws te proberen.
Nostalgie wordt een handig alibi om niets te doen. Er zit echter een zilveren randje aan deze munt. Gedeelde herinneringen zijn een gedeelde schat, je persoonlijke mythologie.Samen lachen om oude grappige verhalen of dierbare herinneringen aan overwonnen ontberingen kunnen je er op een moeilijk moment aan herinneren: we hebben een gemeenschappelijk verleden dat we waarderen, wat betekent dat er iets is om te koesteren in het heden.
De sleutel is om te onthouden dat die mensen op de foto’s slechts het begin van jullie verhaal waren. Jullie zijn allebei veranderd en jullie relatie ook.
Door ‘die’ ikken te idealiseren, weiger je de mensen te zien en te waarderen die jullie samen zijn geworden – misschien wijzer, toleranter, echter. En dat verdient niet minder, zo niet meer waardering.
Lees ook
- Waarom gedeeld verdriet dichter bij elkaar brengt dan gedeeld geluk: hoe gedeeld verlies een koppel doet smelten tot een verbintenis
- Waarom de hersenen hunkeren naar nieuwigheid, zelfs in gelukkige relaties: hoe routine aantrekkingskracht doodt en wat eraan te doen