Een prachtig plaatje: een appelboom met een tapijt van vol, maar wormig of gebarsten fruit eronder.
Veel mensen geloven dat het natuurlijk en zelfs nuttig is – ze zullen rotten en mest worden, meldt de correspondent van .
In feite is het een kant-en-klare broedplaats voor fruitmotten, parasja en moniliose, die gegarandeerd de oogst van het volgende jaar vernietigen. Ongedierte larven en schimmelsporen overwinteren perfect in deze appels en in de bovenste laag van de grond, en in de lente vallen ze de boom aan met nieuwe krachten.
De enige manier om deze vicieuze cirkel te doorbreken is het zorgvuldig schoonmaken en vernietigen van al het gevallen fruit. Niet in de compost, waar de rupsen zich veilig zullen verpoppen, maar in een aparte kuil, gevolgd door kalkbehandeling of verbranding.
De aarde onder de boom moet voor de vorst ondiep worden uitgegraven of losgemaakt, zodat de overwinterende poppen aan de oppervlakte liggen en uitsterven. De maankalender voor dit niet de meest aangename maar vitale werk adviseert om dagen te kiezen bij afnemende maan, vooral in de onvruchtbare tekens Tweelingen, Waterman of Leeuw.
Men gelooft dat op dit moment de energie gericht is op het wegdoen van alles wat verouderd en schadelijk is, wat perfect past bij het doel van de gebeurtenis. Parallel aan het schoonmaken is het de moeite waard om de boom en de stengels in de herfst te besproeien met een geconcentreerde oplossing van ureum (500-700 g per 10 liter water).
Dit zal de boom niet alleen voeden met stikstof, maar ook schimmelziektesporen afbranden die op de schors en in de grond achterblijven. Deze dubbele aanval – mechanisch en chemisch – heeft een verbazingwekkend effect.
Het is arbeidsintensief en niet zo romantisch als het plukken van hele appels, maar zo ziet echte boomgaardverzorging eruit. Je treedt op als een ontsmetter die serieus aan preventie doet in plaats van de gevolgen te bestrijden.
En de boom, bevrijd van de constante last van ziektes, zal je volgend jaar bedanken met een schone, gezonde en overvloedige oogst. Voor mij is deze procedure net zo’n verplicht herfstritueel geworden als het witwassen van de stammen.
Het is een investering van tijd en moeite die zich terugbetaalt met een rustige winter en de vreugde van het zien van sterke, sappige knoppen in de lente. Soms begint de gezondheid van een tuin gewoon met op tijd kunnen bukken om een rotte appel van de grond te rapen.
Lees ook
- Waarom je komkommers bitter zijn zelfs met regelmatig water geven: de verborgen reden die niet wordt opgemerkt
- Wanneer je de snorharen van aardbeien niet moet knippen: de stille periode die alles oplost