We leven in een tijdperk van globalisering waarin aardbeien en avocado’s op elk moment van het jaar verkrijgbaar zijn, waardoor de illusie ontstaat dat het ons lichaam niet uitmaakt wat we in januari en wat we in juli eten.
Ons biologische ritme, afgestemd op de veranderende seizoenen, wacht echter nog steeds op signalen van de buitenwereld in de vorm van temperatuur, daglichtlengte en, belangrijk, de beschikbaarheid van bepaalde voedingsmiddelen, meldt .
Het negeren van deze cycli is net zoiets als proberen te slapen bij fel licht: het lukt wel, maar de kwaliteit van je rust zal eronder lijden. In de winter, wanneer de uren met daglicht kort zijn en de temperaturen dalen, vraagt het lichaam instinctief om meer verwarmend, energierijk voedsel: wortelgroenten, pompoenen, granen, stoofschotels, vette vis, warme soepen.
Pixabay
Dit is niet zomaar een bevlieging, maar een poging om de lichaamstemperatuur op peil te houden en het tekort aan vitamine D aan te vullen, waarvan de productie op nul staat. Zomerse salades in deze periode kunnen je een koud en onbevredigd gevoel geven, zelfs als je vol zit.
In de hitte van de zomer neemt de behoefte aan calorieën voor thermoregulatie af, maar neemt de behoefte aan water en licht voedsel dat de spijsvertering niet overbelast toe. Sappige groenten, kruiden, bessen en koude soepen zijn ideale keuzes om je te helpen afkoelen en micronutriënten aan te vullen die verloren gaan door zweet.
Zware vleesgerechten en gebakken producten in deze tijd veroorzaken vaak lusteloosheid en zwaarte omdat het lichaam te veel middelen besteedt aan het verteren ervan ten koste van de aanpassing aan de hoge temperatuur. Onze voorouders, die niet het hele jaar door toegang hadden tot alle voedingsmiddelen, aten intuïtief seizoensgebonden en de moderne voedingswetenschap vindt hierin een diepe betekenis.
Herfstbessen en -fruit zijn rijk aan vitamine C om het immuunsysteem voor te bereiden op de winter, lentegroenten bevatten stoffen die helpen bij een zachte ontgifting na een winter van zwaarder voedsel. Het volgen van deze natuurlijke kalender is een manier om interne processen in harmonie te brengen met de externe omgeving.
Mijn liefde voor salades het hele jaar door veranderde in voortdurend bevriezen in de winter en me down voelen totdat ik meer gebakken groenten, bouillons en pap aan mijn dieet begon toe te voegen.
In de zomer daarentegen weigerde het lichaam zelf warme havermout en eiste het meer groenten en fruit. Dit was geen dieetplanning, maar het volgen van een duidelijk verzoek.Experts in Ayurveda en Traditionele Chinese Geneeskunde hebben hun aanbevelingen altijd opgebouwd rond de seizoenen, en nu sluipt deze benadering binnen in de heersende stroming-diëtetiek. Het gaat niet om strikte regels, maar om een flexibele accentverschuiving: meer warme gerechten bij koud weer, meer fris en sappig bij warm weer.
Dit is geen dieet, maar een dans met de natuur, waarbij je leiding geeft door te luisteren naar het ritme van je eigen lichaam. Seizoensgebonden eten gaat over het opgeven van zelfmisbruik ten gunste van abstracte regels en het terugkeren naar een natuurlijke, cyclische manier van leven.
Het leert ons flexibiliteit en mindfulness en herinnert ons eraan dat we deel uitmaken van een groter geheel en dat ons welzijn afhangt van harmonie met de ritmes van de wereld om ons heen. Eten in het seizoen betekent dezelfde taal spreken met je lichaam.
Lees ook
- Wat er gebeurt als je boodschappen doet met een volle maag: geld en calorieën besparen om niet-voor de hand liggende redenen
- Waarom je huid je beste voedingsdeskundige is: hoe je gezicht je eetgewoonten onthult