Jullie hebben samen het behang uitgezocht, de bank gekocht en zelfs jullie tandenborstels zitten in hetzelfde glas.
Maar waar is het hoekje dat alleen van jou is, meldt een correspondent van .
De plank met je boeken, de tafel met je hobby, de stoel waarin je leest zonder de keuze met iemand te bespreken. De afwezigheid van zo’n territorium doet geleidelijk de grenzen van identiteit vervagen, waardoor de “ik” een gezichtsloos deel van de “wij” wordt.
Pixabay
Psychologen zeggen dat het hebben van een persoonlijke fysieke en psychologische ruimte cruciaal is voor de gezondheid van een individu en, bij uitbreiding, een koppel. Het is een plek waar je alleen kunt zijn met jezelf, je bronnen kunt herstellen en je identiteit kunt bewaren.
Zonder dat loop je het risico op te lossen in de relatie, de smaak van je eigen leven te verliezen, en daarmee je interesse in je partner als iets externs, anders. Experts in interieurontwerp voor koppels raden zelfs aan om woningen te plannen met zonering: onze zone, mijn zone, jouw zone.
Het gaat niet om vervreemding, het gaat om respect. Als je ziet dat je partner zich verdiept in zijn of haar hoekje, raak je misschien weer geïnteresseerd in hem of haar als een onafhankelijk, heel persoon, niet als een verlengstuk van jezelf.
Persoonlijke ervaringen van langdurige koppels die erin geslaagd zijn om hun individualiteit te behouden, spreken het belang van deze regel aan. Je komt verrijkt en gelukkig uit je hoekje en neemt dat geluk mee naar de gemeenschappelijke ruimte.
Op deze manier wordt intimiteit geen gedwongen samensmelting, maar een vrijwillige en vreugdevolle vereniging van twee interessante werelden die elkaar altijd iets te bieden hebben.
Lees ook
- Hoe je onvervulde dromen verwijten worden aan je partner: waarom we onze onvervulde levens projecteren op onze geliefden
- Waarom emotionele arbeid zichtbaar moet zijn: Hoe onzichtbaar werk het evenwicht in een koppel vernietigt