We weten allemaal dat zwaar ademen en een uithangende tong klassieke tekenen zijn van hitte bij een hond.
Maar het echte gevaar sluipt vaak onder het masker van minder uitgesproken symptomen die gemakkelijk verward kunnen worden met vermoeidheid of chagrijnigheid, meldt .
Een dier dat plotseling dwangmatig in de grond begint te graven op zoek naar koele grondlagen heeft al een drempel van comfort overschreden.
Zijn lichaam mobiliseert alle reserve manieren om te koelen, omdat er bijna geen zweetklieren op het lichaam zijn. De volgende alarmbel is plotselinge hyperactiviteit of juist lusteloosheid, wanneer de hond geen commando’s hoort en gedesoriënteerd is.
Tong en tandvlees kleuren van roze naar felrood, en kunnen dan bleek of zelfs blauwig worden – dit is een noodsignaal dat onmiddellijk ingrijpen vereist. De huid achter de oren en de liezen wordt droog en voelt heet aan, wat in contrast staat met de algemene perceptie van een altijd vochtige neus als indicator van gezondheid.
Dierenartsen merken een vreemde “glazige” blik op en een snelle hartslag die gevoeld kan worden door simpelweg de palm van de hand tegen de borst te plaatsen. Misselijkheid en weigeren om water te drinken is een paradoxaal maar gevaarlijk symptoom, dat wijst op het begin van een hitteberoerte en algemene vergiftiging.
Rassen met een brachycefale schedelstructuur – mopshonden, bulldogs – in een groep met een speciaal risico vanwege aangeboren ademhalingsproblemen. Voor hen kan een schaduw van dertig graden al gevaarlijk zijn en een gewone wandeling op de middag wordt een test om te overleven.
De auteur heeft uit zijn eigen bittere ervaring met een Berner Sennenhond geleerd dat het asfalt, dat overdag is opgewarmd, nog lang na zonsondergang warmte blijft afgeven. Nu wordt de avondroute alleen over gras gelopen en zit er altijd een opvouwbare siliconenbak in de tas.
Reddingsacties moeten bekwaam zijn: dompel het huisdier nooit onder in ijswater. Een plotselinge verandering in temperatuur veroorzaakt vasospasme en verergert de aandoening. Koele (niet koude!) kompressen op het hoofd, de nek, de binnenkant van de dijen en veel koel water zijn het juiste algoritme.
Voorkomen is altijd makkelijker dan genezen. Langharige honden kunnen baat hebben bij een tijdige, maar geen “ondervacht”, verzorging die een beschermende laag haar achterlaat. Een structuur van natte handdoeken over een geventileerde ruimte creëert een verdampend koelsysteem.
Lees ook
- Hoe stilte het gehoor van katten schaadt: de paradox van gevoelige oren
- Waarom honden met hun oren knijpen en wegkijken: de geheime taal van verzoening